Δικό σου.

Ανοίγω τα μάτια μου ξανά...
Γυμνός, ιδρωμένος, να ψάχνω τα χείλη σου.
Ανασαίνω γρήγορα, να προλάβω τον αέρα σου.
Πριν ανηφορίσει πλάι στ' αστέρια που σε περιμένουν σαν από χρόνια...
Ακούω την καρδιά σου. Δυνατά.
Κλέβω τους χτύπους της, στο στήθος σου, πριν κοιμηθείς,
ακούω τη φωνή σου στη σιωπή, το παραμιλητό σου,
τις λέξεις που ξέχασες πάνω στο στόμα μου.
Τυλίγω τον λαιμό σου, να πιάσω την ψυχή σου
που με κοιτά κι απόψε μεθυσμένο,
να περπατώ στις μύτες των ποδιών μου,
μη κάνω θόρυβο όταν μετράς εικόνες στα όνειρά σου...
Σ' όνειρα που καίνε, πλάι στο φεγγάρι,
που έμεινε μισό, να κλαίει για το φως του που ξαπλώνει στο πλευρό μου...