Βασίλισσα

Φιλάω τα μάτια σου. Για να θυμάσαι τα χείλη μου πριν ξημερώσει...
Φιλάω το στήθος σου. Ν' αφήσω τ' όνομά μου στην καρδιά σου.
Φιλάω τα χέρια σου. Να μάθω το δέρμα σου,
να σε μάθω,
να μάθω να σε προσέχω τις νύχτες.
Σε νιώθω στη σάρκα μου, σ' αγγίζω,
ψηλαφώ τις ουλές που μου αφήνεις στο πρόσωπο.
Πληγές ερωτευμένες, να τρέχει το αίμα μου στο γυμνό σου σώμα
και να κλέβει αναφιλητά, λυγμούς και δράκους που νοικιάζουν στην αυλή σου...
Ταξιδεύω στον βραδινό αέρα που χορεύει αγκαλιά με τ' άρωμά σου.
Βασίλισσα του γκρεμισμένου κόσμου μου.
Μα θα στον φτιάξω...
Θα φέρω αστέρια για να ντύσουν τα μαλλιά σου.
Μαργαριτάρια από βυθούς που μάλωσαν με τα κύματα,
σκόνη απ' το φεγγάρι, να σε φυλάει σαν κοιμάσαι...
Δάκρυα από λέξεις που προδόθηκαν,
πέτρες πολύτιμες,
φυλαχτά μαγεμένα, να κλείνεις τα όνειρά σου...
Λένε πως οι τρελοί, φωνάζουν τις αλήθειες τους πριν ξημερώσει.
Άκουσέ με...
Ο ήλιος βγαίνει, και ακόμα σε ζητάω...