Γλυκοί Εφιάλτες

Μας μάντρωσαν σε κόσμους άπληστους,
με σφαλιστά παράθυρα.
Και έγινε η ζωή μας μικρή,
όσο για να χωρά στις τσέπες τους.
Τα αισθήματά μας θάφτηκαν
στην τέφρα των ανθρώπων.
Μας κοίμισαν γλυκά και εμείς...
Eμείς σκεπάσαμε το πρόσωπό μας,
μην τους δούμε σαν θα τρων τη σάρκα μας.
Σαν θα πουλάν τους πιο γλυκούς μας εφιάλτες...